ΔΥΟ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟΧΟΣ

Ανατρέχοντας όλη την περίοδο των 20 μηνών από την ίδρυση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ μέχρι σήμερα δεν νομίζω ότι διαπράξαμε κάποιο σοβαρό πολιτικό λάθος, που να έχει αρνητικό αντίκτυπο στη συνολική πολιτική ζωή της χώρας. Αντίθετα η συμβολή, μπορεί όχι όσο θα θέλαμε, ήταν θετική.
Θέλω επίσης να σημειώσω πως είχαμε ορισμένα σημαντικά ελαφρυντικά: 4 εκλογικές αναμετρήσεις. Πολιτική κι οργανωτική απειρία. Ανάγκη του επικεφαλής που ίδρυσε το κόμμα, να τεστάρει στην πράξη την επάρκεια και τη διαθεσιμότητα όλων όσων τον πλαισιώσαμε, αυτό είχε σα συνέπεια να πέφτει, εν μέρει κι αντικειμενικά, δυσανάλογα μεγάλο βάρος στις πλάτες του.
Δεδομένων των συνθηκών, δηλαδή του χρόνου ύπαρξης του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, του εύρους και της δυναμικής των δυνάμεων που είχε ήδη συσπειρώσει, της αποχώρησης της δραχμικής εξτρεμιστικής τάσης στο ΣΥΡΙΖΑ, του εκλογικού νόμου, της πόλωσης και του κλίματος ντερμπι των δημοσκοπήσεων, τα αποτελέσματα των εκλογών θα μπορούσαν να είναι καλύτερα αλλά όχι ριζικά διαφορετικά.
Οι αιτίες για την εκλογική πτώση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ είναι πιο χρήσιμο, να μην αναζητηθούν κυρίως στην τελευταία προεκλογική περίοδο αλλά στο σύνολο της παρουσίας του.
Μετά από αυτή την εισαγωγή θέλω χωρίς περιστροφές, να συνεισφέρω τις δικές μου εκτιμήσεις για τη συνολική παρουσία μας εν όψει του συνεδρίου μας.
Αν είναι αλήθεια πως το ΠΟΤΑΜΙ φτιάχτηκε για ν’ αναγεννήσει την πολιτική ζωή της χώρας και κατά συνέπεια και την ίδια τη χώρα, αυτό το αναγεννητικό στίγμα δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να το υπηρετήσει και να το καταδείξει επαρκώς.
Παρουσίασε διάφορες αναγεννητικές ιδέες και προτάσεις, δίχως όμως να μπορέσει να τις συνθέσει σε ένα σαφές συνεκτικό αναγεννητικό πρόγραμμα. Οι επιμέρους τομείς πολιτικής φτιάχτηκαν με καθυστέρηση κι άλλοι δούλεψαν καλά, άλλοι λίγο κι άλλοι καθόλου. Ακόμα κι αυτοί που παρήγαγαν σημαντικό έργο, δεν κατάφεραν να το μετουσιώσουν σ’ ένα συνοπτικό κι αντιληπτό πολιτικό μήνυμα. Οι επιμέρους επίσης τομείς δεν συνδέονταν μεταξύ τους και δεν καθοδηγούνταν από ένα γενικότερο επιτελείο γενικής πολιτικής. Φτιάχτηκε πάλι καθυστερημένα μια γενική πολιτική επιτροπή κι αυτή όμως παρασύρονταν από τις ανάγκες της τρέχουσας πολιτικής διαχείρησης.
Συχνά δείχναμε ασάφεια, τσαλαβουτούσαμε, κάναμε λάθη τακτικής που θα μπορούσαμε μέσα από μια συνεκτική επιτελική και συλλογική λειτουργία ν’αποφύγουμε κι είχαμε επίσης μέσα στο χρόνο αντιφατικές τακτικές επιλογές.
Επίσης η οργανωμένη παρουσία μας τόσο ως εσωτερική λειτουργία όσο κι ως δημόσια εικόνα δεν απέπνεε ένα αναγεννητικό στίγμα.
Την καλύτερη λειτουργία είχε η κονοβουλευτική μας ομάδα, όμως είναι λάθος η κύρια πολιτική δουλειά να γίνεται μέσω αυτής κι όχι μέσω του κόματος. Γιατί έτσι περιοριζόμαστε μόνο στην τρέχουσα πολιτική διαχείρηση, αποδυναμώνουμε τη στρατηγική πολιτική διαχείρηση και τελικά και την ίδια την κοινοβουλευτική παρουσία μας.
Το στρατηγικό πολιτικό στίγμα του ΠΟΤΑΜΙΟΥ πρέπει να είναι η Αναγέννηση της χώρας, η επανίδρυση του ελληνικού κράτους, η επαναθεμελίωση όλων ανεξαίρετα των τομέων της δημόσιας ζωής. Ο στόχος αυτός υπερβαίνει κατά πολύ τους μέχρι τώρα πολιτικούς διαχωρισμούς και ως πρόταγμα και ως συνθετική δυνατότητα. Το πρώτο πολιτικό εργαλείο, επίσης στρατηγικής σημασίας, για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η Δημοκρατία στη χώρα και στο ίδιο το ΠΟΤΑΜΙ.
Οι δύο αυτές στρατηγικές επιλογές της Αναγέννησης-Επανίδρυσης και της Δημοκρατίας πρέπει να διαπνέουν το σύνολο της παρουσίας και της δράσης μας.
Στο δρόμο αυτόν έχουμε ν’ αναζητήσουμε τις νέες ιδεολογικές, πολιτικές κι οργανωτικές συνθέσεις που ανταποκρίνονται στα σημερινά κοινωνικοπολιτικά δεδομένα περιφρονώντας το πολιτικό κόστος κι αδιαφορώντας για τη στενόμυαλη κομματική αυτοαναπαραγωγή του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Το ΠΟΤΑΜΙ θα εκπληρώσει το ρόλο του, μόνο αν γίνει η προμετωπίδα της συνθετικής χάραξης κι εφαρμογής ενός νέου πολιτισμικού- πολιτικού λόγου για τη χώρα. Λόγου ειλικρίνειας κι αυτογνωσίας, λόγου επιτελικού και πρακτικού μακριά από κάθε σωτηριολογική δημαγωγία.
ΥΓ: Το σημείωμα αυτό είναι μια πρώτη υποκειμενική (πως αλλιώς;)πολιτική αποτίμηση εν όψει του συνεδρίου του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Αναπόφευκτα ελλιπής, στοχεύει στη σύνθεση. Θ’ ακολουθήσει κι άλλο ένα σημείωμα για τις οργανωτικές μας προτεραιότητες.

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ

Πριν τις εκλογές το ΠΟΤΑΜΙ υποστήριζε και σωστά κατά τη γνώμη μου, ότι η χώρα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση Εθνικής Ελλάδας που να εκφράζει τουλάχιστον το 51% του εκλογικού σώματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές και χάρις στον καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο σχημάτισε κυβέρνηση μειοψηφίας με τους ΑΝΕΛ με μόλις το 39,15%(αθροιστικά) των ψήφων.
Μετά τις εκλογές το ΠΟΤΑΜΙ δηλώνει συχνά προς πάσα κατεύθυνση, πως το 4% που πήρε στις εκλογές, δεν του επιτρέπει να συμμετέχει σε οποιαδήποτε κυβέρνηση και πως με την παρούσα Βουλή θα είναι μονίμως στην αντιπολίτευση. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι δέχεται κανείς σαν αναγκαίο κι αναπόφευκτο κακό την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσδοκά στην αλλαγή της είτε χωρίς τη συμμετοχή του ΠΟΤΑΜΙΟΥ είτε μέσω των επόμενων, όποτε κι αν γίνουν, εκλογών.
Μπορεί να σφάλλω εγώ, αλλά θεωρώ αυτή την τοποθέτηση λαθεμένη. Η χώρα είχε κι έχει πάντα ανάγκη από μια κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας, Εθνικής Ελλάδας, για ν’ αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματά της, από μια κυβέρνηση που να εκφράζει πραγματικά την πλειοψηφία του κοινωνικού σώματος. Όσο πιο γρήγορα καταρρεύσει η τωρινή κυβέρνηση κι αναγκαστεί η τωρινή Βουλή να συγκροτήσει μια κυβέρνηση πραγματικής εθνικής εμβέλειας, δίχως να ξαναπάμε άμεσα σε εκλογές, τόσο το καλύτερο για τη χώρα. Κι ανεξάρτητα από την συμμετοχή του με άτομα σε μια τέτοια κυβέρνηση, το ΠΟΤΑΜΙ μια τέτοια λύση πρέπει να επιδιώκει και να υποστηρίζει. Ανεξάρτητα από το εαν θα εισακουστεί. Είτε έχει 10, 4 ή 1%. Προφανώς με ανυποχώρητους όρους: Εντιμότητα, αξιοκρατία, μη κομματική στελέχωση, αλλαγή εκλογικού νόμου.
Μια τέτοια πολιτική εκτός του ότι είναι ωφέλιμη για τη χώρα, είναι ωφέλιμη και για την αξιοπιστία του ΠΟΤΑΜΙΟΥ. Κι αποκαλύπτει με τον καλύτερο τρόπο την αυτοαναπαραγωγική, διχαστική, αναποτελεσματική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και την ανεκδιήγητη για δεύτερη μάλιστα φορά συμμαχία του με τους ΑΝΕΛ.
Αν θέλουμε ν’ αναγεννηθεί η χώρα χρειάζεται ν’ αναγεννήσουμε και τον πολιτικό λόγο, αυτός πρέπει να υπηρετεί σταθερά αρχές κι όχι εφήμερους τακτικισμούς. Αυτή δεν είναι μόνο η σωστή στρατηγική αλλά και η σωστή κι ανταποδοτική τακτική.
ΥΓ: Αν το ΠΟΤΑΜΙ είχε απώλειες στις εκλογές αυτό, πέρα από τις αντικειμενικά δύσκολες συνθήκες, δεν οφείλεται πρωτίστως στο φλερτ με το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι αυτό το κύριο πρόβλημά μας, που πρέπει ν’ αντιμετωπίσουμε. Αλλά η απουσία πιο συγκροτημένου κι επεξεργασμένου γενικού και ειδικού πολιτικού λόγου και η σταθερή, ενιαία και πιο συλλογική του έκφραση. Απέναντι σε καταφανώς αναξιόπιστους αντιπάλους δεν καταφέραμε, όσο οι δύσκολες συνθήκες και το νέο ενός κινήματος το επέτρεπαν, να πείσουμε όσο μπορούσαμε κι έπρεπε για τη δική μας αξιοπιστία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s